Önce biraz hafızalarımızı tazeleyelim.
E-MEDULA sistemi 2020 yılında gündeme geldi. Aradan geçen altı yılda çeşitli gerekçelerle ertelendi, pilot uygulamalardan geçti ve nihayet bütün Türkiye’de uygulanmaya başladı.
Peki, altı yıldır bu süreci takip etmesi gereken sendikalar neredeydi?
Biz yeni kurulmuş bir sendikayız. Buna rağmen geçen yıl bu sistemin doğurabileceği sorunları öngörerek bir açıklama yaptık. Riskleri anlattık, olası sonuçlara dikkat çektik. Hatta o günlerde söylediklerimize gülenler oldu. Gruptaki arkadaşlarımız o açıklamamızı hatırlayacaktır.
Sistem bütün hastanelerde uygulanmaya başlayınca bir anda eylem kararları açıklanmaya başladı. Sanki altı yıldır bu mücadeleyi yürüten kendileriymiş gibi, diğer sendikaların ve hekimlerin görüşünü almadan kararlar ortaya konuldu.
Biz de dedik ki: Pilavdan dönenin kaşığı kırılsın!
Alınan kararların gerçekten arkasında durulacak mı, sendikalar üyelerini bu mücadelede yalnız bırakmadan hareket edebilecek mi, bunu görmek istedik.
Çünkü burada asıl mesele bir eylem kararı açıklamak değil, o kararın arkasında durabilmektir.
Peki, sahada ne yaşandı?
Hekimlere E-MEDULA onaylarını imzalamamaları yönünde çağrılar yapıldı. Ancak idarelerin karşısına çıkan hekimlere döner sermaye alamayacakları söylendi, çeşitli idari baskılarla karşılaştılar. Hekimler ekonomik kayıp tehdidi altında bırakılarak onay vermeye zorlandı.
İşte sendikacılık tam da burada başlar!
Üyelerinize imzalamayın diyorsanız, imzalamadıklarında karşılaşacakları baskının da karşısında duracaksınız. Hekimi idare karşısında tek başına bırakmayacaksınız. Birlikte alınan kararın arkasında hep birlikte duracaksınız.
Sonuçta hekimler büyük ölçüde bu işlemleri onaylamak zorunda kaldı. Ardından CİMER’e başvuralım, herkes ayrı ayrı dilekçe versin, şu örneği kullanın gibi bireysel başvuru önerileri gündeme geldi.
Elbette hukuki başvuru önemlidir. Ancak bizim sendikacılık anlayışımızda mücadele, üyelerin omuzlarına tek tek yüklenmez.
Bizim anlayışımızda hep beraber hareket etmek vardır. Birlikte alınan kararın arkasında, ne pahasına olursa olsun birlikte durmak vardır.
Üyeye eylem çağrısı yapıp baskı başladığında onu yalnız bırakmak, ardından da mücadele ediyormuş görüntüsü vermek bizim sendikacılık anlayışımız değildir.
Biz bu süreçte farklı bir yol izledik.
Önce üyelerimizi bilgilendirdik, kamuoyu oluşturduk ve sistemin ne anlama geldiğini anlattık. Ardından dilekçemizi hazırladık ve Bakanlığa yazılı olarak sorduk.
Çünkü sendikacılığın ilk işi bağırmak veya eylem kararı almak değildir. İlk iş, sorunu tespit etmek, idareye sormak ve yazılı cevap istemektir. Hekimin hangi mali, idari ve hukuki sorumluluklarla karşı karşıya bırakıldığını açıkça öğrenmektir.
Bizim temel sorumuz çok açık:
Hekim, yaptığı tıbbi işlem dışında idari ve mali açıdan da bütün sonuçların sorumlusu hâline mi getiriliyor?
Bu sorunun cevabını sözlü açıklamalarla değil, Bakanlığın yazılı cevabıyla öğrenmek istiyoruz. Çünkü yarın bir yaptırımla karşılaştığımızda kimsenin sözlü güvencesi hekimi korumayacaktır.
Yönetim kurulumuzla mücadele yol haritamızı da belirledik:
- Bilgilendirme: Üyelerimize sistemin ne olduğunu, hangi sorumlulukları doğurabileceğini anlatmak.
- Yazılı güvence: Bakanlıktan mali, idari ve hukuki sorumluluklar konusunda açık ve yazılı cevap istemek.
- Ret ve itiraz: İlk aşamada sistemdeki onay ekranında RET seçeneğinin kullanılması ve bunun hukuki ve idari sonuçlarının değerlendirilmesi.
- Yargı yolu: Gerekirse konuyu yargıya taşımak ve dava sürecinde hukuki haklarımızı korumak.
- Mücadelenin devamı: Hukuki mücadeleden sonuç alınamaması hâlinde dahi üyelerimizin kabul etmediği sorumlulukları üstlenmeden, hukuka uygun pasif eylem yöntemlerini değerlendirmek.
Şunu özellikle ifade etmek istiyoruz:
Bugün kendisini E-MEDULA uygulamasına karşı konumlandıran sendikaların, sahada üyelerini baskı karşısında ne ölçüde koruyabildiği ve açıkladıkları eylem kararlarını ne ölçüde hayata geçirebildiği sorgulanmalıdır. Bize göre söz konusu süreçte üyelerin bireysel baskılar karşısında yalnız kalması, uygulamanın fiilen kabul edilmesinin önünü açmıştır.
Biz kimseye haksızlık etmek için değil, sendikacılığın ne olduğunu hatırlatmak için bunları söylüyoruz.
Bizim mücadelemiz daha yeni başlıyor.
Altı yıl boyunca sessiz kalıp bugün eylem kararı almak kolaydır. Zor olan, daha sorun ortaya çıkmadan onu görmek, üyeyi uyarmak, hukuki zemini hazırlamak ve baskı başladığında da üyelerin yanında durmaktır.
Bizim için mesele bir butona basmak veya basmamak değildir. Mesele, hekimin kendi görevi dışında yeni mali ve idari sorumlulukların altına sokulmasına izin vermemektir.
TEK Sendika olarak günübirlik kararlarla üyelerimizi riske atmayacağız. Attığımız her adımın hukuki dayanağını oluşturacak, aldığımız kararların arkasında duracağız.
Çünkü sendikacılık, üyeye ne yapacağını söylemek değil; o kararı uygularken üyeyi asla yalnız bırakmamaktır.
Bizim sendikacılık anlayışımız budur. Mücadelemiz de daha yeni başlıyor



